Gjev meg ein talemålsnær nynorsk og eit talemålsfjernt bokmål

Nei; utsegni, ho er kje mi. Ho er nokot som ein kann få ein tokke av stundom. Jamfør dat eg skreiv eit par skard ned um unaturlege ordstellingar; fyr mange nytta desse ordstellingarne i nynorsk òg, sjølv um dei kjennest aldri so framande i talemålet deira. Frå detta kann ein læra at nynorsken hever lov til å vera talemålsfjern han med, um han liknar på bokmålet; men mesta berre då. Elles skal han helst vera so talemålsnær at ein kann kjenna spytet drjupa av bokstavom.

Nynorsken kjemer soleides i ei serstoda og fær eit krav på seg som eit standardisert skriftmål ikkje kann liva upp til. Dat er ikkje rimelegt.

Eg kann skyna at folk ynskja skriva talemålsnært, men sidan me her tala um eit standardisert fellesmål fyr heila landet, er detta uråd. Dat kann sjå ut til at detta oftare verder godteket med bokmålet enn med nynorsken, og detta hever dat mykjet fyr seg å syna til.

Advertisements
Dette innlegget vart posta under Målstrid, Nynorsk og merkt , , , . Bokmerk permalenkja.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s